Περί Πόρτα Ριάλας!!!

Γράφει ο  Othon Michalas

·

Επίκαιρο, στην Κέρκυρα, το θέμα της Πόρτα Ριάλας (Porta Reale) και της
κατεδάφισης της.
Αφορμή δόθηκε από την εύρεση των θεμελίων κατά τη διάρκεια εργασιών
αναδιαμόρφωσης του δρόμου.
Οπως ήταν φυσικό πολλοί είναι εκείνοι που θέλησαν να γράψουν ιστορικά
στοιχεία, σχόλια και απόψεις επί του θέματος. Ανάμεσα σε αυτά μπορείς να
βρείς χρήσιμα στοιχεία και σημειώματα αλλά, ως είθισται στην εποχή της
υπερπληροφόρησης, βρίσκεις και τα ανιστόρηταπονήματα «κάθε πικραμένου».

Αυτό όμως που δεν είδα κανείς να προσεγγίζει σοβαρά είναι το ποιοί υπήρξαν
οι λόγοι οι οποίοι οδήγησαν στην κατεδάφιση της πύλης το 1890. Οπως και το
ποιοί ήταν οι μηχανισμοί που λειτούργησαν και ποιό το πολιτικό και κοινωνικό
υπόβαθρο που υπήρχε. Κάτι τέτοιο θα ήταν ίσως χρήσιμο στην πολιτική
αυτογνωσία ενός τόπου, ενός λαού και μιας κοινωνίας (αν και ο όρος τούτος
«κοινωνία» χρησιμοποιείται καταχρηστικά για τους εν Ελλάδι κατοίκους).

ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗΣ
————————————————–
Τα οικόπεδα φιλέτα της περιοχής της πύλης και η διανομή και διάθεση τους
σε ιδιώτες από τον Δήμο.

Ηταν πολύ το χρήμα όπως έλεγε η ατάκα σε κάποια Ελληνική ταινία.

Τα λαμόγια της εποχής μυρίστηκαν ψητό. Αυτό το ψητό ήταν και το επίδικο
μιας λυσσαλέας μάχης για την κατάκτηση της θέσης του Δημάρχου. Δυο
ισχυρές οικογένειες οι «Θεοτόκης» και οι «Βασιλάκης» συγκρούονταν για το
ποιοί θα έχουν την ευθύνη της μοιρασιάς αυτών και άλλων οικοπέδων σε
εφαρμογή ενός ευέλικτου νέου νομικού πλαισίου.

Μια μικρή διαφορά ανάμεσα στις δύο ληστρικές παρέες ήταν η εξής:
– ο Βασιλάκης εκπροσωπώντας πιο «λαϊκές τάξεις και στρώματα» (κατά
τεκμήριο χαμηλότερου πνευματικού και μορφωτικού επιπέδου και ευαισθησίας)
δεν είχε κανένα πρόβλημα να θέσει ευθέως το θέμα κατεδάφισης, αυτό του
επέφερε και την αυτόματη στήριξη από μεγάλη μερίδα των λαμόγιων αλλά και
όσων καλλιτεχνών χρηματοδοτούνταν από αυτά τα λαμόγια.
– ο Μιχαήλ Θεοτόκης εκπροσωπώντας πιο «αστικές τάξεις και στρώματα» στα
οποία ανήκαν και πολλοί διανοούμενοι της εποχής είχε ιδιαίτερη δυσκολία και
έψαχνε εναγωνίως «φερετζέ».

ΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΑΝ
———————————————————-

Οι μηχανισμοί που χρησιμοποιήθηκαν δεν διέφεραν και πολύ από όσους
χρησιμοποιούνται σήμερα.

-Επίσημη δικαιολογία: Να πέσει η πύλη για να γίνει διάνοιξη της οδού.
Το πόσο αστεία είναι η δικαιολογία μπορείτε να το καταλάβετε αν δείτε ότι μετά
από εκατό περίπου μέτρα ο δρόμος στενεύει τόσο στις καρτελακουες όσο και
στη δίοδο προς την πιάτσα.
Φανταστείτε επίσης πως με την ίδια δικαιολογία θα έπρεπε να πέσει και η πύλη
στο παλάτι.
Τέλος θα έπρεπε να κατεδαφιστεί και η πύλη της Σπηλιάς.
Αλλά ακόμη και αν το δεχτούμε. Παρατηρήστε τη φωτογραφία και θα δείτε ότι
δεξιά και αριστερά της πύλης υπήρχε άπλετος χώρος για την διάνοιξη της οδού.
Τα τείχη εκεί είχαν πέσει από το 1830 (περίπου).
Αν όμως γινόταν αυτό τότε «πάπαλα» τα οικόπεδα !!!

Η προπαγάνδα: Οι «αρχόντοι» θέλουνε την πύλη για να κάμουν κίνημα
και να οχυρωθούν στην Πόλη.

Πέρα από τη γελοιότητα του επιχειρήματος που μπορούσε να γίνει πιστευτό
μόνο από ανθρώπους χαμηλοτατου πνευματικού επιπέδου υπάρχει και το εξής:
Δείτε τη φωτογραφία. Δεξιά και αριστερά δεν υπάρχουν τείχη. Τα είχαν γκρεμίσει
πριν δυο γενιές ανθρώπων οι Εγγλέζοι. Πώς θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί
μια πύλη που έχει απομείνει μόνη της χωρίς τείχος;;;;;

Πολιτικό και Κοινωνικό υπόβαθρο
Ενα αμόρφωτο και χαμηλού πνευματικού επιπέδου πλήθος που παρά τις
προσπάθειες πολλών διανοητών παρέμενε απελπιστικά οπισθοδρομικό και
κακέντρεχο. Λίγα χρόνια αργότερα το ίδιο πλήθος θα επιτεθεί στην Εβραϊκή
κοινότητα με τη δικαιολογία ότι οι Εβραίοι στις τελετουργίες τους «σφάζουν
παιδιά και πίνουν αίμα» !!

(Σημείωση: Καθόλου τυχαία η Κέρκυρα ακόμη και σήμερα διαπρέπει στον
αναλφαβιτισμό και βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις επιτυχόντων στα ΑΕΙ)

Ετσι φτάσαμε να κατεδαφιστεί ένα λαμπρό μνημείο. Ενα σπάνιο κόσμημα με
το οποίο οι «κακοί κατακτητές» είχαν στολίσει την Πόλη της Κέρκυρας.

Δυστυχώς οι απόγονοι (φυσικοί και κοινωνικοί) των ίδιων λαμόγιων θα
γκρεμίσουν αργότερα το Θέατρο, την Ανουντσιάτα και θα ξεκινήσουν το
γκρέμισμα της παλιάς πόλης.
Το τελευταίοθα σκοντάψει ευτυχώς σε εξωτερικούς παράγοντες αφήνοντας
κάποιες κολώνες στη μέση δρόμων και παράξενες πολυκατοικίες.

Τα ονόματα των φυσικών αυτουργών αυτών που πήραν τα οικόπεδα είναι
γνωστά και εύκολα προσπελάσιμα μέσω των αρχείων του Δήμου.
(Για όσους πιστεύουν στη μοίρα υπάρχει η μικρή ανακούφιση από τη θλιβερή
κατάληξη που
οι οικογένειες και τα περισσότερα από αυτά τα ακίνητα είχαν.
Τα περισσότερα κατέληξαν
σε ιδρύματα λόγω ακληρίας.)
—————————————————————-
Φωτό: Ο Ιάκωβος Πολυλάς, ο Λορέντζος Μαβίλης, ο Κων/νος Θεοτόκης,
ο Θεμιστοκλής
Ρωμαίος και δύο ακόμη επιφανείς Κερκυραίοι διανοητές πάνω
στην Πόρτα Ρεάλε, σε μια π
ρωτότυπη διαμαρτυρία για την επικείμενη κατεδάφισή
της από τον δήμο Κέρκυρας. 1890

το παρόν βρίσκεται στη προσωπική σελίδα του κου Όθωνα Μιχαλά εδώ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: