Οι Οχυρώσεις της Κέρκυρας

«THE FORTIFICATIONS OF CORFU..»

RosikoPyroboliko1806

(From the United Service Gazette, January 9. 
δημοσιευμένο στην The Sydney Morning Herald  30-3-1864)

[Ελεύθερη Μετάφραση Σπύρος Χειρδάρης]

το αγγλικό κείμενο THE FORTIFICATIONS OF CORFU

Από όλα τα ξένα θέματα, τα οποία πλέον συχνά ανακινούνται τραβώντας τη προσοχή του κόσμου, δεν υπάρχει σπουδαιότερο για τον αναγνώστη στρατιωτικών θεμάτων, όσο τα νέα από την Ελλάδα.
Δεν υπάρχει σχεδόν Βρετανικό Σύνταγμα που να μην έκανε υπηρεσία στα Ιόνια νησιά και η Ακρόπολη της Κέρκυρας έχει μείνει ευχάριστα στη μνήμη όσων υπηρέτησαν στα εκεί στρατόπεδα και φρουρές
.

Αλλά η Κέρκυρα, σαν Στρατιωτικός Σταθμός, έχει σβηστεί «ελαφρά τη καρδία», τα δε νέα τα οποία καθημερινά έρχονται από την Ελλάδα, δημιουργούν ανησυχητικό σχολιασμό για τη σοφία που διακατέχει την φιλελεύθερη και φιλάνθρωπη Κυβέρνησή μας, να παραδώσει κατά την θέληση του κου. Goldwin Smith, μια από τις θέσεις κλειδιά της Μεσογείου σε αυτό το υπέροχα οργανωμένο και με σταθερή κοινωνία, που θέλει να γίνει γνωστό ως Βασίλειο των Ελλήνων.

Οι Έλληνες της ηπειρωτικής χώρας, οι οποίοι βιάζονται να προσαρτήσουν τα νησιά του Ιονίου, πλέον βρίσκονται σε σύγχυση, όντας εντελώς ανίκανοι να κυβερνήσουν τον εαυτό τους. Οι λίγες άθλιες πόλεις που βρίσκονται διάσπαρτες στην ακτή της θάλασσας  είναι αγώνα κατά των ορδών των ληστών που περιφέρονται ανενόχλητοι  στο εσωτερικό της χώρας, και τα διατάγματα που εκδόθηκαν από την Αθήνα, την έδρα της νόμιμης κυβέρνησης, δεν αξίζουν ούτε το χαρτί «στην οποία βρίσκονται γραμμένα». Μεγάλη προσδοκίες γεννήθηκαν  για τη δημιουργίας μιας πιο ικανοποιητικής διοίκησης με την έλευση του νέου Βασιλιά που ήρθε διαπιστευμένος από την Αγγλία και την έγκριση Ρωσίας και Γαλλίας.
Αλλά τα τελευταία νέα είναι ανησυχητικά, ο Βασιλιάς Γεώργιος παίζει τα τελευταία του χαρτιά και είμαστε σε καθημερινή αναμονή να μάθουμε το τηλεγράφημα αναγγελίας της παραίτησής του και επιστροφής του στη Κοπεγχάγη, ή άφιξή του στην Αγγλία, να προστεθεί το όνομά του στην κατάσταση των συνταξιοδοτουμένων υψηλών προσώπων της Ευρώπης
 .

Είναι σε μια τέτοια κατάσταση πραγμάτων που η ελληνική κυβέρνηση χωρίζει τις ενέργειές της σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να αποφύγει το εθνικό πιστωτή και επίμονες εκκλήσεις προς τη βρετανική κυβέρνηση για να τους παραδώσει την Κέρκυρα με τεράστια οχυρωματικά έργα της.  Δεν μπορούν ούτε να πληρώσουν τα χρέη τους στο εξωτερικό, ούτε να διατηρήσουν την τάξη μεταξύ των δικών τους ανθρώπους στο εσωτερικό.  Ο πρόσφατα τοποθετηθείς βασιλιάς τους είναι έτοιμος να παραιτηθεί από  το ξεχαρβαλωμένο  βασίλειό του, και αυτή είναι η κατάσταση των πραγμάτων στο πρόσωπο του οποίου ζητείται να παραδωθεί ένα φρούριο με το οποίο οι Έλληνες  δεν μπορούν να κάνουν τίποτα εκτός από το πουλήσουν ή νοικιάσουν  είτε στη Γαλλία είτε στη Ρωσία, αν η  Αγγλία θα έπρεπε να μπει σε μια μεσογειακή επιπλοκή με κάποια άλλη Δύναμη.. Αυτό είναι περισσότερο από ό, τι ακόμη και ο κ Goldwin Smith θα απαιτούσε.

Αυτός, είναι αλήθεια, πολύ σοφά και πατριωτικά, μας συμβουλεύει να εγκαταλείψουμε  το Γιβραλτάρ στους Ισπανούς αλλά είναι πρόθυμος ότι, ως «προϋπόθεση, οι βρετανικές οχυρώσεις πρέπει να καταστρέφονται»  Ενέκρινε με θέρμη την ενσωμάτωση των Επτανήσων με» το Βασίλειο των Ελλήνων, «και τώρα οι Έλληνες προτατευόμενοί του, οι οποίοι είναι τόσο αδύναμοι , μιλώντας σε εθνικό επίπεδο, ώστε να είναι σε θέση να διατηρήσουν μια εσωτερική αστυνομία, αναγκαία για την λειτουργία  ενός φρουρίου η κατάλληλη εξυπηρέτηση του οποίου δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί με το σύνολο του τακτικού στρατού του μικρού βασιλείου τους. Διαμαρτυρηθήκαμε εναντίον αυτής της ενσωμάτωσης από την πρώτη, και τώρα διαμαρτυρόμαστε με δεκαπλάσια ζήλο ενάντια στην τρέλα της αυτοκτονίας τοποθετώντας ένα φρούριο που ισχυροποιήθηκε με  βρετανικά χρήματα και εργασίες, και εφόσον συντηρούνταν, κατέστη απόρθητο από τους Βρετανική ανδρεία και την πειθαρχία, να δοθεί σε μια κυβέρνηση της οποίας η μόνη δυνατή λύση-χρήση γι ‘αυτό   είναι για να το πουλήσει στον πλειοδότη. Εάν οι Έλληνες θέλουν τα Ιόνια Νησιά ας τους αφήσουμε να έχουν τη πολυπόθητη περιοχή, και  πιο πρόθυμα να τιμωρήσουμε, τους εριστικούς, ενοχλητικούς κατοίκους που δεν γνωρίζουν πότε περνούν καλά. Καθώς οι Βρετανικές φρουρές τηρούσαν την τάξη στο εσωτερικό και προστάτευαν το εμπόριό τους από τους ληστές, ενώ ο Βρετανικός Στόλος συχνά πυκνά άδειαζε το κέρας της αφθονίας σε άπληστους οι Κερκυραίοι ήταν επαναστατικοί, ταραχοποιοί και ενοχλητικοί. Αναπολούσαν να είναι απόγονοι του Λεωνίδα φυλάσσοντας Θερμοπύλες .

Έχουν πραγματοποιήσει τώρα την επιθυμία τους, και απαλλάσσονται από την σιχαμένη βρετανική κυριαρχία. Τώρα θα δούμε τη χρήση που θα κάνουν στην ελευθερία τους,ειδικά ο Αρχιμανδρίτης της Εκκλησίας τους,  που δεν μπορούσε να βρει μια θέση σε ολόκληρη την ενορία του), στην οποία θα μπορούσε να ζει με ασφάλεια παρά μόνο υπό τα όπλα της βρετανικής ακρόπολης. 

Αλλά, άλλο πράγμα είναι να τους αφήσουν να ζουν με τους δικούς τους πόρους, και ένα άλλο  να τους παραδώσει ένα πολύτιμο τμήμα μας, το οποίο, είμαστε σίγουροι, δεν είναι αρμόδιοι για τη διαχείριση. Εάν η Ελλάδα είναι ακόμα ονομαστικά μια ελεύθερη βασιλεία, και αν η Κέρκυρα είναι μέρος της επικράτειάς του, ο πρώην μπορεί ανά πάσα στιγμή να «κάνει ό, τι θέλει με το δικό του,» και αυτό μπορεί να συμβεί ότι η προτίμησή θα τρέχει προς την κατεύθυνση της πώλησης των οχυρώσεων για τόσα πολλά αργυρά ρούβλια ή χρυσό Ναπολέονια στον πλειοδότη. Θα μπορούσε να διαχειρίζεται το πράγμαμε τη μεγαλύτερη δυνατή διευκόλυνση. Ας υποθέσουμε την ύπαρξη μιάς ψύχρανσης – μιάς μικρής ψύχρανσης μόνο – μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων για κάποιο ζήτημα της Μεσογείου. Το πρώτο αποτέλεσμα αυτής της διαφοράς  θα είναι ότι κάθε μία από τις εμπλεκόμενες δυνάμεις, θα στείλει ένα μεγάλο στόλο στη σκηνή της διαφοράς.

Οι Έλληνες, ως ανεξάρτητο έθνος, ανάλογα με το ποια θα μπορούσε να είναι η προτίμησή τους θα επέτρεπαν  να αποβιβαστεί μια δύναμη στην Κέρκυρα, και να δώσει  σε μια τέτοια δύναμη καταφύγιο στην ακρόπολη. Ποτέ δεν εννοούσαν μόνιμη κατοχή, φυσικά αλλά ποιος εγγυάται πως ο Ελληνισμός που μόνο να σηκώνει τα χέρια ψηλά ξέρει θα απέτρεπε τη νέα φρουρά να στρέψει τα κανόνια ενάντια στους ηλίθιους Εγγλέζους που τα τοποθέτησαν εκεί και τα παρέδωσαν σε ανθρώπους οι οποίοι ποτέ δεν έχουν κάτι να ανταποδώσουν το καλό που τους έκανες αλλά μόνο ευχές , που ήταν να αποδειχθεί ότι το παρείσακτο Ρ Ο Ελληνισμού θα μπορούσε να κρατήσει μόνο τα χέρια τους σε απόλυτη αδυναμία, και η νέα φρουρά μπορούσε, αν ήταν τόσο μυαλό, γυρίστε τα όπλα της ακρόπολης για τα αγγλικά ανόητοι ο οποίος είχε «τα έβαλε εκεί, και στη συνέχεια τους έδωσε έως ένα λαό που, μην έχοντας τίποτα να δώσει σε αντάλλαγμα για χάρες, αλλά ευχές, παρεξηγούσε πάντα ως φτηνή και αστεία τη ράτσα που πολέμησε και μεγαλούργησε κάτω από την Βρετανική Σημαία.

Αναφέρεται ότι η Αυστρία διαμαρτύρεται ενάντια στη διατήρηση αυτών των Κερκυραϊκών οχυρώσεων για τους Έλληνες, και, αν η δήλωση είναι αληθινή, η Αγγλία «θα έπρεπε να είναι πολύ ευγνώμων προς την Αυστρία για τη φιλική παρέμβαση της. Η Αυστρία έχει, φυσικά, σημαντικά συμφέροντα  δικά της στη Μεσόγειο, αλλά ποτέ δεν συγκρούστηκαν με εκείνα της Αγγλίας, και, εκτός αυτού, δεν έλαβε πρόσφατα σε κατοχή σε ένα νησί που βρίσκεται στο κέντρο της Καλάζιας θάλασσας. Από την άλλη πλευρά, η Γαλλία πιστεύει παραδοσιακά ότι η Μεσόγειος θα έπρεπε να είναι μια γαλλικό λίμνη », ενώ η Ρωσία έχει τους δικούς της για σκοπούς-προσωρινά απογοητευμένοι από τον Κριμαϊκό πόλεμο, διατηρώντας  Ελλάδα και Ιόνια Νησιά και τα Ιόνια νησιά  σε «θερμά νερά» από τότε που η Συνθήκη της Βιέννης παρέδωσε τα τελευταία  στην ασφαλή φύλαξη της Αγγλίας.

Το ελληνικό υπουργείο ανησυχεί για αυτά τα φρούρια,  και  με μεγάλη συναισθηματική φόρτιση – μια θέση που « οι διπλωμάτες ποτέ δεν υποθέτουν εκτός και αν αυτά δεν έχουν τίποτα πιο συμπαγές να πατήσουν πάνω. Θα ήταν προσβολή, λένε, να εγκαταλείψουν την Κέρκυρα, σε ελεύθερους ανθρώπους απογυμνωμένη από τις άμυνές της. «Το μόνο που ήθελα να σας απαντήσω είναι ότι λυπούμαστε πολύ για αυτό, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι.
Πιστεύουμε ότι η Αυστρία δρα  φιλικά προς το μέρος της Αγγλίας επιμένοντας για την κατεδάφιση αυτών των φρουρίων, και θα πρέπει να λυπούμαστε  ότι ο Λόρδος Πάλμερστον, αγανακτεί σε τι αφορά την επιμονή των παραδοσιακών συμμάχων μας.. Η παράδοση των Ιονίων Νήσων είναι  πράξη του Φόρεϊν Όφις, όχι δική του. Το μόνο μέρος των διαπραγματεύσεων στις οποίες ο ίδιος, πήρε μέρος που είναι ο όρος για την κατεδάφιση της ακρόπολης της Κέρκυρας. Η Αυστρία τώρα κάνει βήματα για να ενισχύσει τη θέση του, και θα είναι, χωρίς αμφιβολία,  επιτυχής, οι Έλληνες είναι αδύναμοι, και οι κρυφοί τους φίλοι  δεν μπορούν να παρέμβουν. Η Αγγλία έχει ακόμα τα φρούρια στα χέρια της, και μερικά βαρέλια πυρίτιδας που εφαρμόζονται με σύνεση, απλώς να εξευμενίσουν την  Αυστρία – μπορούν να εξασφαλίσουν την Ευρώπη από πολλά μελλοντικά σοβαρά μπλεξίματα

ΣΔΧ

 

Advertisements

2 Σχόλια

    Trackbacks

    1. Το χρέος της Ιονίου Πολιτείας !!! | Τάδε Εφη Πίπης
    2. Νόμος ΡΗ/1865 | Τάδε Εφη Πίπης

    Σχολιάστε

    Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

    Λογότυπο WordPress.com

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

    Φωτογραφία Twitter

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

    Φωτογραφία Facebook

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

    Φωτογραφία Google+

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

    Σύνδεση με %s

    Αρέσει σε %d bloggers: