Χωρίς δακτυλικά αποτυπώματα ρε!!!

Της Μαρίας Αντωνιάδη

Πας σε φωτογράφο για να βγάλεις φωτογραφίες τύπου διαβατηρίου για άδεια οδήγησης.
Λες στο φωτογράφο »παρακαλώ πολύ να μην έχουν δαχτυλικά αποτυπώματα οι φωτογραφίες, δεν επιτρέπεται».
Σου απαντάει »ναι, ναι, το γνωρίζω, μην ανησυχείτε».

photo25513_1
Σε φωτογραφίζει, επεξεργάζεται την ομορφάδα σου στον υπολογιστή, βάζει την κάρτα μνήμης στο μηχάνημα, ρυθμίζει την εκτύπωση. Ως εδώ όλα καλά.
Εκτυπώνει το μηχάνημα. Τελειώνει η εκτύπωση.
Πιάνει ο φωτογράφος »ναι ναι, το γνωρίζω, μην ανησυχείτε» τις φωτογραφίες με τον δείκτη του χεριού του να αγγίζει την άνω αριστερή πλευρά.
Λες εντάξει, το γνωρίζει, ας μην ανησυχήσω.
Κόβει τις φωτογραφίες. Τις στοιχίζει όλες μαζί και κοτσάρει τον αντίχειρά του πάνω στη μούρη σου στη φωτογραφία.
Του λες »ξέρετε, δεν πρέπει να έχουν δαχτυλικά αποτυπώματα και μόλις βάλατε το δάχτυλό σας πάνω στις φωτογραφίες».
Απαντάει »όχι βέβαια».
Ανταπαντάς »τι εννοείτε όχι βέβαια; Μόλις τώρα το κάνατε και το είδα».
Ανταπαντάει »δεν τις άγγιξα ενώ τις έκοβα».
Ρωτάς »και λοιπόν; Μόνο το άγγιγμα την ώρα της κοπής αφήνει δαχτυλικά αποτυπώματα;»
Ματαπαντάει »δεν έχει πρόβλημα, μην ανησυχείτε, δεν ενοχλούν τα δικά μου δάχτυλα».
Ρωτάς όλο απορία »τι εννοείτε δεν ενοχλούν τα δικά σας δάχτυλα; Εσείς δεν έχετε δαχτυλικά αποτυπώματα;».
Απαντάει »σας λέω μην ανησυχείτε, τα δικά μου χέρια δεν είναι λιπαρά».
Αρχίζεις να βουρλίζεσαι και λες »τι σημασία έχει αυτό τώρα; Αγγίξατε τις φωτογραφίες και πολύ φοβάμαι ότι το Τμήμα Μεταφορών θα μου τις επιστρέψει ως ακατάλληλες».
Λέει »όλα να ξέρετε εξαρτώνται από τη διάθεση με την οποία θα ξυπνήσει το πρωί ο μπάτσος που θα αναλάβει τη δουλειά σας. Αν δεν έχει ξυπνήσει καλά, κάτι στραβό θα βρει στις φωτογραφίες».
Εν τω μεταξύ ένας άλλος πελάτης έχει έρθει για φωτογραφίες διαβατηρίου και παρακολουθεί τη συζήτηση. Θεωρεί απαραίτητο να παρέμβει λέγοντας

»Δεν υπάρχει πρόβλημα, καλά σας λέει. Έτσι το λένε, δεν τους ενδιαφέρει, μόνο δυο φωτογραφίες ζητάνε κι ότι να’ναι. Το ξέρω κι εγώ απ’ τη δουλειά μου».
Ρωτάς »τι δουλειά κάνετε αν επιτρέπεται;»
Απαντάει »δάσκαλος οδήγησης».
Συνεχίζεις σχολιάζοντας »από σχολή οδήγησης μου ζήτησαν πολύ αυστηρά οι φωτογραφίες να είναι χωρίς αποτυπώματα, γιατί έχουν δει πολλές φορές να επιστρέφονται ως ακατάλληλες»
Απαντάει ο νεαρός »όχι καλέ, τίποτα τέτοιο δε συμβαίνει. Ποτέ δεν το έχω συναντήσει».
Αρχίζεις να ανησυχείς ότι ζεις σε παράλληλο σύμπαν. Δε γίνεται η ανοησία στον κόσμο να έχει χτυπήσει κόκκινο κατ’ αυτό τον τρόπο.
Επανέρχεσαι στο φωτογράφο »Αυτές τις φωτογραφίες δεν τις παίρνω, παρακαλώ να εκτυπώσετε άλλες χωρίς δαχτυλικά αποτυπώματα. Δεν έχω διάθεση να χάνω το χρόνο μου πήγαιν’ έλα για κάτι τόσο απλό».
Μουτρωμένος εκτυπώνει άλλες φωτογραφίες, φλερτάρει με το δείκτη του χεριού του στη γωνία της μιας και τελικά τις προσγειώνει ανάποδα στο φακελάκι και σου τις δίνει. Τελειώνει η συναλλαγή, παίρνει χρήματα, κόβει απόδειξη, γυρνάει τα μούτρα ξυνισμένα απ’ την άλλη. Καλή χώνεψη λες κι εσύ από μέσα σου.
Και πριν φύγεις λες στο νεαρό δάσκαλο οδήγησης »Γι’ αυτό σ’ αυτή τη χώρα δεν πάμε ποτέ μπροστά. Γιατί προτιμάμε να εφευρίσκουμε λόγους για να αποφύγουμε να ακολουθήσουμε μια απλή οδηγία παρά να την ακολουθήσουμε».
Απαντάει »αλλού είναι τα προβλήματα της Ελλάδας».
Του ανταπαντάς »από τα μικρά ξεκινάνε τα προβλήματα της Ελλάδας φίλε μου και στο τέλος μας πνίγουν τα μικρά και τα μεγάλα».

Και αναρωτιέσαι τελικά:
Τι δεν κατάλαβα εγώ από τη συναλλαγή μου με το φωτογράφο;
Τι δεν κατάλαβε ο φωτογράφος απ’ αυτό που του ζήτησα;;

Το τι δεν κατάλαβα δεν το γνωρίζω. Θα σας πω όμως τι κατάλαβα. Προτιμάει επιμελημένα ο Έλληνας να σπαταλάει τόνους ενέργειας για να σε τρελλάνει ή να σε πείσει για κάτι μόνο και μόνο επειδή δεν αντέχει να παραδεχτεί το λάθος του, παρά
1. Να είναι γνώστης επακριβώς του τι οφείλει ως επαγγελματίας να κάνει και τι όχι,
2. Να φορέσει γάντια μιας χρήσης όταν χρειάζεται να έρθει σε επαφή με φωτογραφίες τύπου διαβατηρίου (πριν μήνες είδα φωτογράφο να χειρίζεται έτσι παρόμοιες φωτογραφίες και τον εκτίμησα πολύ…)
3. Να ζητήσει μια έρμη συγνώμη για την παράλειψη και να διορθώσει από μόνος του το λάθος.

Ελλάς το μεγαλείο σου… Όπου όλοι οι αστυνομικοί είναι »μπάτσοι» και όπου όλοι οι νόμοι φτιάχτηκαν για να τους παρακάμπτουμε

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: